Mount Kilimanjaro in Tanzania is met 5.895 meter de hoogste berg van Afrika. De vrijstaande vulkaan rijst indrukwekkend op boven de omliggende savanne en heeft drie toppen: Kibo, Mawenzi en Shira. Het hoogste punt is Uhuru Peak op de Kibo-top. De berg is onderdeel van Kilimanjaro National Park, dat sinds 1987 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat.

Een van de bijzondere kenmerken van Mount Kilimanjaro is de enorme verandering in landschap tijdens een beklimming. In enkele dagen wandelt u vanuit een warme, groene omgeving naar een hoog alpine landschap met weinig begroeiing, sneeuw en ijs. Kilimanjaro National Park kent vijf duidelijk herkenbare vegetatiezones: de lagere hellingen, het montane bos, heide en hoogland, de alpine woestijn en de topzone.

De natuur van Kilimanjaro National Park

De lagere delen van Kilimanjaro National Park zijn groen en vruchtbaar. Rond de berg groeien landbouwgewassen op de lagere hellingen, terwijl binnen het park een brede gordel van montaan bos ligt. Hier groeien onder meer hoge bomen, varens, mossen en verschillende bloeiende planten. De bossen vormen een belangrijk leefgebied voor dieren zoals zwart-witte franjeapen, blauwe apen, bosbokken en duikers. Ook buffels en olifanten komen in de boszone voor, al worden ze tijdens een trekking lang niet altijd gezien.

Hoger op de berg maken de bossen plaats voor heide en hoogland. Hier groeien opvallende reuzenlobelia’s en reuzenkruiskruiden, die het landschap een bijna buitenaards uiterlijk geven. Het aantal zoogdieren neemt op deze hoogte sterk af, maar vogels zijn nog regelmatig te zien. Onder meer zonvogels, klauwieren, alpenkauwen en roofvogels kunnen hier voorkomen. Luipaarden en gevlekte hyena’s leven eveneens op de berg, maar worden slechts zelden waargenomen.

Boven ongeveer 4.000 meter verandert het landschap opnieuw. De vegetatie wordt schaars en u komt terecht in de alpine woestijn. Rotsen, vulkanisch gesteente en kleine, geharde planten bepalen hier het beeld. Uiteindelijk bereikt u de hoogste zone van Mount Kilimanjaro, waar de Kibo-top met zijn sneeuw- en ijsvelden boven het landschap uitsteekt.

De trekking naar Uhuru Peak

Een beklimming van Mount Kilimanjaro is geen technische bergbeklimming, maar wel een stevige meerdaagse hoogtetocht. Afhankelijk van de gekozen route duurt de trekking meestal vijf tot acht dagen of langer. Er zijn verschillende routes naar de top, waaronder de Machame Route, Lemosho Route, Marangu Route en Rongai Route. De langere routes bieden doorgaans meer tijd om aan de hoogte te wennen.

De eerste wandeldagen voert de route meestal door het montane bos. U loopt relatief geleidelijk omhoog en maakt kennis met de hoogteverschillen die tijdens de tocht steeds groter worden. Daarna komt u in de heide- en hooglandzone, waar de begroeiing lager wordt en het uitzicht steeds weidser. Tijdens de tocht overnacht u in berghutten of tentenkampen, afhankelijk van de gekozen route.

De laatste etappe naar Uhuru Peak is het zwaarste onderdeel van de trekking. Vaak vertrekt u midden in de nacht vanuit het hooggelegen kamp. In het donker loopt u langzaam omhoog over vulkanisch gesteente en losse ondergrond. Het tempo ligt bewust laag, omdat de ijle lucht op deze hoogte iedere inspanning zwaarder maakt. Na enkele uren bereikt u doorgaans de kraterrand bij Stella Point. Vanaf daar volgt een laatste traject langs de kraterrand naar Uhuru Peak op 5.895 meter.

Op de top zijn de omstandigheden heel anders dan aan de voet van de berg. Het kan er extreem koud en winderig zijn en het zuurstofgehalte van de lucht is aanzienlijk lager. Hoogteziekte is daarom een belangrijk risico. Een rustig tempo, voldoende acclimatisatietijd en een ervaren berggids zijn essentieel. Wie zich tijdens de beklimming ziek voelt, moet altijd de instructies van de gids volgen en zo nodig afdalen.

Van de top terug naar beneden

Na het bereiken van Uhuru Peak begint de afdaling. Die verloopt doorgaans aanzienlijk sneller dan de klim naar de top, maar is lichamelijk nog steeds zwaar. De volgende dagen wandelt u terug door de verschillende vegetatiezones van Kilimanjaro National Park. De temperatuur stijgt, de begroeiing wordt weer dichter en uiteindelijk keert u terug in het groene montane bos.

Niet iedereen hoeft de top van Mount Kilimanjaro te bereiken om van de berg te genieten. In Kilimanjaro National Park zijn ook wandelingen in de lagere delen mogelijk. Daarmee kunt u het montane bos, de bijzondere planten en het rijke vogelleven ontdekken zonder de extreme hoogte van Uhuru Peak te bereiken.

Beklim de Kilimanjaro berg en sluit af in Zanzibar.

Ruben op top van Kilimanjaro Tanzania
Ruben op top van Kilimanjaro Tanzania © Mathilde en Ruben
Mount Kilimanjaro in de verte, Tanzania
Mount Kilimanjaro in de verte, Tanzania © Familie Oostwal
Deel deze pagina: